همچنان در بخش جراحی مشغول خدمت به آحاد ملت هستیم...  قبل از اینکه بیام اینجا همیشه یک ذوق و شوق خاصی برای رفتن به اتاق عمل داشتم. اما الان از بس که رفتم تو دیگه حوصله عوض کردن لباسها رو هم ندارم. تو این یک و نیم ماهی که گذشته هر عملی که سنگین بوده ما آویزان استادا بودیم که ما رو ببرن تو اتاق عمل.. شاید انترنهای بخش اینقدر نرفتن تو که ما رفتیم...  اینم اخر و عاقبتش

***

فیلم Shutter رو دیدم. یک فیلم ترسناک تایلندی محصول 2006 است. به همتون توصیه میکنم ببینیدش. واقعا که ژانر هارولد فقط متعلق به شرق آسیا است و بس

--

بختک هم تو خواب دردسری است ها.. این داداش ما اومد این فیلم بالا رو دید و ظهر که خوابید دیدم داره شروع می کنه به زوزه کشیدن... اونم چه زوزههای وحشتناکی که مو رو به تن ما سر ظهر سیخ کرد. منم که در این گونه موارد تجربه طولانی داشتم از همون تو اتاق شروع کردم با فریاد اسمش رو صدا کردن تا اینکه برسم بالای سرش که اون موقع بیدار شد. بعد گفت خواب دیدم که اینجا دراز کشیدم و خوابیدم و یکی اومد یک پتو انداخت روم . من تو خواب خیال کردم تویی و شروع کردم به بد و بیراه گرفتن که این مسخره بازی ها رو در نیار و بزار بخوابیم. یک هو از گوشه پتو سمت راستم رو دیدم و  دیدم که تو هم چند متر اون طرفتر خوابیدی. بعد با خودم گفتم پس این کیه که پتو رو انداخته بالای سرم کیه!! و بعد شروع به فریاد زدن کردم که دیگه دیدم یک داره اسممو داد میزنه و بعد بیدار شدم و تو رو بالای سر خودم دیدم...

نتیجه اخلاقی اینکه آدم علاوه بر اورژانسهای معمول پزشکی باید کمی از اورژانسهای روانی بدونه که به موقع به کمک افراد بختک زده بره
-

دوست قدیمی ما سینوس کاروتید دوباره برگشته .. اینم آدرس وبلاگ جدیدش. براش آرزوی موفقیت دارم

دوشنبه ٢۸ خرداد ۱۳۸٦ساعت ۱٠:٢۳ ‎ق.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها:

امروز یکی از بر و بچ اومد و گفت تو بیمارستانی که اونا بودن تو بخش داخلی کد 99 اعلام کردن و متاسفانه مریض هم از دست رفت. برای خوانندگانی که نمیدونن میگم که کد 99 وقتی داخل بخش ها (حالا هر بخشی ) اعلام بشه، نشاندهنده اینه که تو اتاقی که از اون کد 99 اعلام شده یک مریض دچار ایست قلبی و عروقی شد و ضربان قلب یا  جریان تنفسش از کار افتاده و در این موقع تیم احیا قلبی و عروقی که معمولا متشکل از پزشک اورژانس، متخصص بیهوشی و پرستار است بر بالای سر مریض حاضر میشن و عملیات احیا قلبی و عروقی (CPR) رو به امید بازگردونودن اون فرد به زندگی انجام میدن که شانس موفقیت اون هم 10 تا 20 درصد موارد است. ( CPR مجموعه اقداماتی نظیر تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی و لوله گذاری و .. است )


اما جدا از این مقدمه کنجکاو شدم که غیر از کد 99 چه کدهای دیگه ای در بیمارستان داریم و اصلا چرا میگن کد 99 اعلام میشه!! پس رفتن یک سرچ مختصری کردم و به اطلاعات جالبی در سایت های خارجکی بر خوردم که گفتم اونا رو اینجا هم بنویسم...

کدهای اورژانس بیمارستانی یا Hospital emergency codes در حقیقت برای اعلام وضعیت های مختلف اورژانسی تعریف شده اند. هدف از تعریف این کدها در ابتدا این بوده است که سایر بیماران و اعضای غیر از کادر پزشکی با اعلام یک وضعیت  اورژانسی دچار اضطراب و وحشت نشوند.. البته این کدها جهت نظم بخشیدن به اقدامات در هنگام ایجاد یک وضعیت  اورژانسی خاص هم کمک میکنند

اما این کدها در بیمارستان های مختلف متفاوت بود و هر بیمارستان برای یک موقعیت کد متفاوتی داشت اما در سال 2000 انجمن Heare Association of Southern California (HASC)  استانداردی را بر این کدها قرار داد. اما هنوز هم این کدها در تمام بیمارستان به یکسانی رعایت نمیشود. ضمنا اگر این کدها به صورت یک رنگ تعریف شده و در هنگام نیاز این وضعیت به صورت یک رنگ اعلام میشود.

در زیر برخی از کدهای معروفی که در موارد مختلف مورد استفاده قرار میگیرند رو براتون میارم. (معانی که در ابتدا آورده شده اند معانی استاندارد آنها توسط HASC هستند)

·  کد قرمز: آتش سوزی

·   کد  کهربایی Amber : سرقت یک کودک یا یک بچه ، یا سرقت از بیمارستان

·   کد  سیاه : معانی مختلفی دارد نظیر: کشف یک بمب در جایی از بیمارستان، یا تهدید یک فرد برای آسیب به بیمارستان ، در بیمارستان نظامی به معنی میزان تلفات زیاد هم است

·  کد  آبی : معادل کد 99 است. یعنی یک فرد  دچار ایست ضربان قلب یا ایست تنفسی شده است و نیاز به احیا قلبی ریوی CPR دارد

·  کد سفید: معادل کد 99 برای اطفال است. در بخش اطفال به جای کد آبی از کد سفید استفاده میشود

·  کد قهوهای: در مواردی اورژانس های اکسترنال یا مثلا در شرایط آب و هوایی شدیدا بد و یا در مواردی در مورد بیاختیاری مدفوعی !! بیمار مورد استفاده قرار میگیرد

·  کد خاکستری: نشاندهنده یک فرد غیر مسلح اما تهدید کننده برای بیمارستان و یا فرار یک مریض از بیمارستان است

·   کد سبز: نشانه یک مشکل یا فاجعه داخل بیمارستانی، فردی مسلحی در بیمراستان یا در بعضی موارد غیر معمول نشانه یک مشکل سخت افزاری در سیستم بیمارستان است

·  کد نارنجی : تخلیه کادر پزشکی از بیمارستان یا در موارد به عنوان اعلام خطر بمب گذاری است

·  کد صورتی: سرقت یک کودک یا نوزاد

·  کد نقرهای: حمله فردی مسلح به بیمارستان

·  کد زرد: نشانه تخریب بخشی از ساختمان بیمارستان یا مشکلی داخلی در آن است. در بعضی از موارد  نشاندهنده نیاز سریع یک فرد به انجام یک کار اورژانسی نظیر جراحی است

اما غیر از کدهای رنگی! ما چند کد دیگه هم داریم که به طور معمول استفاده میشود:

·      کد 99 : همان کد آبی است

·      کد North: نشاندهنده یک فرد مهاجم است . یا کد های خاکستری یا نقرهای جایگزین شده

·      کد MASCAL: تلفات زیاد

منبع : اکثر ویکی پدیا

 

 

 

 

چهارشنبه ۱٦ خرداد ۱۳۸٦ساعت ٧:٢٤ ‎ب.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها:

آخ که چقدر من از این بازی های Adventure (سبک ماجرایی) خوشم میاد. به خصوص اینکه دوبله به فارسی هم شده باشن. حال میکنم بشین و برم با این معما ها ش سرو کله بزنم. اما یک عیبی که دارم اینه که خیلی وقت گیره و چون من هم نمیتونم وقتی یک بازی رو شروع کردم از پای کامپیوتر بلند شم لذا من رو از لحاظ درس و زندگی بیچاره میکنه!!

الان که این موضوع رو مطرح کردم یاد اولین بازی که تو این سبک بازی هایی که معمایی هستن، کردم افتادم. وقتی راهنمایی (مدرسه) بودم یک بازی رو خیلی به طور اتفاقی گرفتم به نام Monkey Island   . نمیدونم اسم این بازی رو تا به حال شنیدین یا نه! یک بازی خیلی جالب ماجرایی بود که کارتونی بود. یعنی اونو دو بعدی و به سبک کارتونهای تلویزیون طراحی کرده بود. خیلی بازی با حالی بود . حس خوبش برای من این بود که این بازی دو سی دی بود و من نتونستم تا نصف یک سی دی شو جلو برم چون یک جای بازی گیر کردم. بعد بازی رو جمع کردم و سی دی هاشو هم انداختم لای سی دی های دیگه. بعد از 4 – 5 سال وقتی که تو دبیرستان بودم. بازی رو دوباره یک روز اتفاقی دیدم و دوباره نشستم پاش تا ردش کنم. البته دوباره تو همون نقطه گیر کرده بودم. ( از اینجا متوجه شدم هوش یک چیز ثابت است و با طول زمان تغییر نمیکنه) که این بار تجربه به سراغم اومد و رفتم از تو اینترنت راهنمای مراحل شو دانلود کردم و تونستم همون جا رو رد کنم.

** از شروع بخش جراحی 15 روز میگذرد و درحالی که 25% بخش گذشته من لای هیچ کتابی رو حتی برای ورق زدنم باز نکردم! کلا تو درس خوندن مهمترین چیزها انگیزه است. انگیزه باعث میشه که کسی که فکر نمی‌کنی بچه زرنگی باشه یک هو میره و در رده های اول قرار میگره!! حالا من برای خوندم عادی درسهام هم انگیزه ندارم........        معطل یک انگیزه درست و حسابی هستیم...

** شرمنده خوانندگانم هستم اگر در دو پست گذشته کمی مطالب و اصطلاحات پزشکی بیشتر از حد معمول به کار بردم. مجبور بودم چون اون مسائل رو براشون معادل نداریم. اما سعی میکنم اصلا دیگه از این موضوعات به کار نبرم

** امروز تو بخش جراحی اطفال یک صحنه ای رو دیدم که خیلی برام جالب بود. یک مادر پدری اومده بود به یک بچه 9 ماهه که بچه اولشون هم بود. بچه مدام گریه میکرد و یک شکم متسع داشت. نتایج سونوگرافی  و رادیوگرافی هم مشخص کرده بود که بچه انواژناسیون روده (حالتی که دو بخش روده ها مثل یک آنتن رادیو تو هم فرو میره)  داره. دکتر بعد از اینکه یک بررسی بچه رو کرد، یک هو گفت: خوب این انواژناسیون داره برین همین الان بستریش کنید که بره اتاق عمل... یک هو چشمای مادر بچه گرد شد و جا خورد و بعد با حالت بهت گفت اما این یک ساعته که داره گریه میکنه! قبلا که خوب بود...

این جا خوردن یک باره مادره خیلی برام جالب بود....

حرفهای من در مدلاگ .........

جمعه ٤ خرداد ۱۳۸٦ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها: