تو این 2 ماه اخیر 2 بار رفتیم سر کد 99 . خیلی جالبه که مریضی رو که صبح ساعت 6 تو CCU سالم نشسته بود و daily note رو هم ما استاژرها ازش گرفتیم و حتی راند آموزشی هم با یکی از استادها سرش داشتیم و کاملا هوشیار بود و به سوالات ما جواب میداد ساعت 7:30 براش کد 99 بزنن و بعدشم نشه براش کاری کرد....

اما کد 99 اولی که رفتیم خیلی جالب بود برام. وقتی کد 99 اعلام کردن بدو بدو از پله های بخش داخلی رفتیم بالا و وقتی از کنار اتاق انترن کشیشک رد شدیم چشمامون گرد شده بود. دیدم انترن بخش قلب با خیال راحت وایستاده و شیر با کیک میخوره. وقتی هم بهش گفتم مگه کد 99 نزدن؟! مریض کجاست؟ با دهان پر از کیک ابتدا یک سری حرفهایی زد که نفهمیدیم و بعد یک اتاق رو نشون داد و ما هم در حالی که از بیخیالی انترن شاکی بودیم بدو بدو رفتیم تو اتاق و اونجا تازه دوزاریم افتاد که به مریض چون یک سرطان مهاجم با درگیری ریه داشته از اون موردهایی بود که لازم نبود براش عملیات احیا رو انجام بدن! اونجا فهمیدم انترن همیشه 10 قدم جلوتر از استاژره!

شنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٦ساعت ٧:٢٦ ‎ب.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها: