نمیدونم چرا همه ما عادت داریم خیلی چیزها را گنده کنیم.. نمونش همین بخش اطفال... قبل از اینکه بریم تمام سال بالایی ها میگفتن آقا یک بخش وحشتناکیه که نگو و نپرس... میان جلوی همه ضایع ات میکنن و هر روز 3 بار حاضر غایب داره و هرکی غیبت کنه کارش تمامه و هر روز شرح حالها چک میشه و هزار تا اله و بله دیگه.... اما ما که اومدیم دیدم اصلا از این خبرا نیست.(البته شاید از پا قدم ماست) فقط یکم برنامش و مطالبش از بقیه بخشها سنگینتره و مجبوریم هر روز تا ساعت 4 اونجا باشیم وگرنه دیگه خبری نیست.. صبح هم فقط یک حاضر غایبی میشه و دیگه بقیش تئوری است.
اما مثل اینکه بخش زنان واقعا اینطوری نیست.. اینطور که من از چند تا دانشگاه مختلف تو ایران تحقیق کردم تو تمام اونها این بخش زنان یک بخش وحشتناکیه! برای ما که سال بالایی اینطور توصیف کردن که وقتی مدیر گروه اول صبح وارد بخش زنان میشه یکهو هرکی سرجاش بوده همون جا میمونه و نفس ها تو سینه حبس میشه و یک سکوت کلی همه جا رو میگیره که در اون فقط صدای ترق و ترق پاشنه های کفش خانم مدیرگروه میاد! میگن حتی جرئت نمیکنن بهش سلام کنن.  و تعریف میکنن خدا نکنه از کسی سر راند سوال کنن و بلد نباشه ، اونوقت طوری اونو رو زیر آتشبار میگیرن که فقط آرزو میکنه کاش زمین دهن باز کنه و اونو رو ببلعه......... البته اینا فعلا در حد تعریفه.. تا ببینیم چی میشه!! (البته شاید برای ما هم خیلی گندهاش کردن) 
جمعه ٦ اردیبهشت ۱۳۸٧ساعت ۳:٤٩ ‎ب.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها: بیمارستان