یکی از امیال درونی بشر در تمام اعصار میل به کشف اینده و خبر از اینده بوده است. علاقه ذاتی ما به پیشگویی بی‌تردید از این امر نشات می‌گیرد. تاریخچه پیشگویی به چهار هزار سال پیش در زمان سومری‌ها می‌رسد. آنها مراسم ویژه ای برای پیشگویی و خبر از آینده داشته‌اند. در چین قدیم برای پیشگویی از آینه‌های سحر امیز استفاده می‌کردند و در زمان من، در مصر قدیم ، وسیله پیشگویی ستارگان و یا امعاء و احشای قربانی بود. بابلی‌ها با ستارگان و فینقی‌ها با کمک تاس ، سرخپوستان با اشکال خاصی که روی زمین رسم می‌گردند و بومیان اولیه استرالیا به کمک استخوان حیوانات آینده‌خوانی می‌کردند.

شاید مشهورتین مرکز پیشگویی عصر گذشته ، معبد آپولو در دلفی است که در آن کاهنه‌ای به نام پیتیا ساکن بود که گفته می‌شد آپولو به بدن آن کاهنه‌ حلول کرده و از طریق او خبر از آینده می‌دهد. البته روش پیشگویی آو به این صورت بود که همواره پاسخ‌های کنگ و مبهم و دوپهلو به شنونده می‌داد، عملی که امروز توسط بسیاری از فالگیران و رمالان هم اجرا می‌شود. مشهورترین پیشگویی این معبد هم در مورد کروسوس Croesus آخرین پادشاه لیدی ، بود. هنگامی که او تصمیم به حمله به ایران ( امپراطوری کوروش )، پیکی به معبد فرستاد تا در مورد نتیجه این حمله پیشگویی کنند. پیشگو در پاسخ پرسش امپراطور گفت: اگر این جنگ در بگیرد، امپراطوری عظیمی سقوط خواهد کرد . کروسوس هم که اعتقاد زیادی به پیشگویی داشت، دست به حمله بزرگ و سنگینی به ایران زد که شکست سختی از کوروش خورد و تعداد زیادی از سربازانش را از دست داد. پس از بازگشت او پیکی ار فرستاد تا از پیشگو بپرسد، چرا چنینی استباه بزرگی کرده است. پیشگو در پاسخ گفت: من گفتم امپراطوری بزرگی سقوط می‌کند ، اما نگفتم کدام امپراطوری سقوط خواهد کرد!!!

                                                                             

ادامه دارد ...

 

خب سری جدید مطالبم هم شروع شد! نظرات یادتون نره!

 

پنجشنبه ۱٧ دی ۱۳۸۳ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ توسط دکتر سینوحه نظرات ()
تگ ها: